Historical Fragments 2.2.1.4–2.2.1.7

Latin text: Feder, CSEL 65 (Latin text: Vienna CSEL, digitized by Open Greek and Latin (csel-dev, University of Leipzig), CC BY-SA 4.0).English: Claude (claude-opus-5-5), public domain (CC0).

Show

Historical 2, chapter 2

2.2.1.4CSEL 65:112–113

Haec igitur considerantes in angusto se teneri peruidebant. erubescentes quidem confiteri ea, quae conmiserunt, eo quod de cetero non possent ea diutius occultare, uenerunt tandem in Sardicensi ciuitate, ut propter praesentiam suspicionem quasi mali actus uiderentur excludere. uidentes enim eos, qui a se fuerant falsis obpressi testimoniis, eos etiam, quos uehementissime obpugnarunt, ex alia parte accusatores, conscientiae etiam suorum criminum proditores prae oculis habentes suis uenire uocati nequiuerunt, maxime consacerdotum nostrorum Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et implorabant iudicium (et) prouocabant accusatores, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per eandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent,

Considering these things, then, they saw that they were held in a tight place. Ashamed to confess what they had done, since for the rest they could no longer keep it hidden, they came at last to the city of Serdica, so that by their presence they might seem to remove the suspicion of a bad deed. For seeing those whom they had oppressed by false testimonies, and also those whom they had most fiercely attacked, as accusers on the other side, and having before their eyes those who betrayed the conscience of their crimes, they could not come when summoned, disturbed above all by their consciousness concerning our fellow ministers Athanasius, Marcellus and Asclepas, who were both demanding a trial and challenging the accusers, so that they might not only convict them of the false charges they had invented against them, but also show the impious and wicked things they had done against the churches. But they were seized with such fear that they took to flight, and by that same flight laid bare and exposed their falsehood,

Notes and citation

Summary: The Western council of Serdica reports that the Eastern bishops came to the city but, fearing to face Athanasius, Marcellus and Asclepas and their accusers, fled and so exposed their falsehood.

  • From the synodal letter of the Western bishops at Serdica (343), in Hilary’s Latin. The sentence continues in the next section.

Notes on the original text

  • Digital text corrected (unproofed re-OCR: removed the Greek of the facing column and apparatus that interrupt the text; OCR slips fixed (Sardi- ; censi, implerabant)): Haec igitur considerantes in angusto se teneri peruidebant. erubescentes quidem confiteri ea, quae conmiserunt, eo quod de cetero non possent ea diutius occultare, uenerunt tandem in Sardi- ; censi ciuitate, ut propter praesentiam suspicionem quasi mali actus uiderentur excludere. uidentes enim eos, qui a se fuerant falsis obpressi testimoniis, eos. etiam, . quos uehementissime obpugnarunt, ex alia parte accusatores, conscientiae etiam suorum criminum proditores prae oculis habentes suis uenire uocati drdyxiyv elyor zwpaoÜijrar toto. 1i zt9o oro (av] praem. yewororíar xal Theod (2 T), jo BSFT) nequiuerunt Cass non potuerunt, maxime consacerdotum nostrorum — Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et implerabant iudicium (et) prouocabant accusatores, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum 5 etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per eandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent, → Haec igitur considerantes in angusto se teneri peruidebant. erubescentes quidem confiteri ea, quae conmiserunt, eo quod de cetero non possent ea diutius occultare, uenerunt tandem in Sardicensi ciuitate, ut propter praesentiam suspicionem quasi mali actus uiderentur excludere. uidentes enim eos, qui a se fuerant falsis obpressi testimoniis, eos etiam, quos uehementissime obpugnarunt, ex alia parte accusatores, conscientiae etiam suorum criminum proditores prae oculis habentes suis uenire uocati nequiuerunt, maxime consacerdotum nostrorum Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et implorabant iudicium (et) prouocabant accusatores, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per eandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent,.

Topics: Church office, Heresy

Cite (SBL): Hilary, Frag. hist. 2.2.1.4 (CSEL 65:112–113; trans. Sophia Scriptura, https://sophiascriptura.com/p/hilary-fragmenta-historica/2-2-1-4). (abbreviation not yet checked)

BibTeX · RIS · CSL-JSON (whole work; this passage's key: sophiascriptura-hilary-fragmenta-historica-2-2-1-4) · Report an error

Translation: Translated by Claude from the PL 10 text; re-read against the Latin (no public-domain English exists).

2.2.1.5CSEL 65:113–117

Tametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam alterius malae artis inuenire possint, probauimus secundum ueritatem et rationem ea, quae ab illis conmissa sunt, inquiri oportuisse et inuenimus eos etiam de his fuisse mendaces et nihil aliud quam inpugnationem aduersus consacerdotes nostros exercuisse. quem enim dicebant ab Athanasio interfectum fuisse nomine Arsenium, habetur in numero uiuorum; unde ex hoc etiam cetera, quae ab ipsis iactabantur, patuit esse plena mendacii et falsitatis. quia autem de calice fracto quaedam loquebantur a Machario presbitero Athanasi, testificati sunt, qui praesentes fuerunt ex Alexandria de eodem loco, eo quod nihil tale esset factum. sed et episcopi scribentes ex Aegypto ad Iulium consacerdotem nostrum abunde adseuerarunt nec suspicionem huiusmodi ibidem fuisse. dicunt autem acta etiam se habere aduersus ipsum. quae habent autem, absente parte altera constat fuisse confecta. simul tamen in ipsis actis gentiles et (cathecumeni interrogati sunt, ex quibus) cathecumenus interrogatus dicebat intus se fuisse, quando superuentum fecit Macharius, et alius interrogatus dicebat famosissimum illum Scyrum infirmantem in cella iacuisse, ut ex hoc appareat ex toto mysterium non fuisse celebratum, eo quod catecumeni intus fuerint, (Scyrus autem non intus fuerit), sed male habens iacuerit. nam et ipse totius malitiae Scyrus commentator exussisse Athanasium quendam de diuinis scripturis librum dicebat. ad hoc conuictus confiteri coepit infirmatum se fuisse, quando Macharius praesens fuit, ut etiam ex hoc falsum testem illum esse appareret. denique falsitatis praemium eidem Scyro honorem episcopatus dederunt, homini, qui neque presbiter quidem fuit. uenientes enim duo presbiteri nunc ad concilium, qui eo temporis cum Melitio fuerant, postmodum ab Alexandro episcopo Alexandriae beatae memoriae uiro suscepti sunt, nunc cum Athanasio agunt, testati sunt nusquam omnino istum Meliti fuisse presbiterum neque omnino habuisse eundem Melitium in eodem loco apud Mareotem ecclesiam nec ministrum. quem tamen nunc uelut episcopum illum secum adduxerunt, qui ante nec presbiter fuit, ut nomine episcopatus uideantur falsitatem suam tegere apud audientes.

Although their malice and falsehood are shown not only from what went before but also from these things, so that they cannot find in this flight an occasion for some other evil device, we judged it right that the things done by them be investigated according to truth and reason; and we found that they had lied about these things too and had done nothing but attack our fellow ministers. For Arsenius, whom they said had been killed by Athanasius, is numbered among the living; whence it became plain from this that the other things they were throwing about were also full of lies and falsehood. And as to the things they were saying about a chalice broken by Macarius, presbyter of Athanasius, those who were present from Alexandria, from that very place, testified that nothing of the kind had been done. And the bishops writing from Egypt to our fellow minister Julius affirmed abundantly that there was not even a suspicion of this kind there. They say, however, that they have records against him. But it is clear that what they have was drawn up in the absence of the other party. Yet in those very records pagans and (catechumens were questioned, of whom) a catechumen, when questioned, said that he had been inside when Macarius came in, and another, when questioned, said that the notorious Scyrus was lying sick in his cell; so that it appears from this that the mystery had not been celebrated at all, since catechumens were inside, (and Scyrus was not inside,) but lay ill. For Scyrus himself, the contriver of the whole malice, said that Athanasius had burned a certain book of the divine Scriptures. Convicted on this point, he began to confess that he had been sick when Macarius was present, so that from this too he appeared a false witness. Finally, as a reward for falsehood they gave this same Scyrus the honor of the episcopate, a man who was not even a presbyter. For two presbyters who have now come to the council, who at that time had been with Meletius and were afterwards received by Alexander, bishop of Alexandria, a man of blessed memory, and are now with Athanasius, testified that this man had never at all been a presbyter of Meletius, and that Meletius had no church at all or minister in that place in the Mareotis. Yet they have now brought him with them as a bishop, though before he was not even a presbyter, so that by the name of the episcopate they may seem to cover their falsehood before those who hear.

Notes and citation

Summary: The council refutes the charges against Athanasius: Arsenius, supposedly murdered, is alive; the story of the broken chalice is false, as the records themselves show; and the accuser Scyrus was rewarded with a bishopric though never a presbyter.

  • “Scyrus” is Ischyras of the Mareotis, Athanasius’s accuser. The broken chalice and murdered Arsenius were the charges at the council of Tyre (335). The presence of catechumens is used to show that the Eucharist was not being celebrated. Feder’s parallel column (another Latin version) is removed by a logged correction.

Notes on the original text

  • Digital text corrected (unproofed re-OCR: removed the parallel Latin version (Cassiodorus), the Greek of the facing column, apparatus and a running head interleaved with the text; OCR slips fixed (hoe, loeo, lulium, mec, conuietus, présbiter, Meliti 1,)): Tametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam 6 timore] tempore Cm terrore Cm?, add. conscientiae Cou — ? eandem] illam C N tametsi 7 tamen si AC A ín mg.: de falsis criminibus sei athanasi arguere calumniam, sed insuper demonstrare, quae deliquerint ig ecclesiis ipsorum. illi autem tanto timore percussi sunt ientiae, ut etinm uer in fugam ac per eam suam calumniam d et delicta f. 5, Et licet ex hoe, quod noluerint, et non solum ex prioribus, sed etiam ex praesentibus ipsorum uersutia conprobata est, tamen, ne ex fuga quandam óuokoyfjaat. * LXV. Hilarius pars 4. Feder. alterius malae artis inuenire possint, probauimus secundum ueritatem et rationem ea, quae ab illis conmissa sunt, inquiri oportuisse et inuenimus eos etiam de his fuisse mendaces et nihil aliud quam inpugnationem aduersus consacerdotes nostros exercuisse, quem enim dicebant ab Athanasio interfectum fuisse nomine Arsenium, habetur in numero uiuorum; unde ex hoe etiam cetera, quae ab ipsis iactabantur, patuit esse plena mendacii et falsitatis, ? quia autem de calice fracto quaedam loquebantur a Machario presbitero Athanasi, testificati sunt, qui praesentes fuerunt ex Alexandria de eodem loeo, eo quod nihil tale esset factum. sed l possunt C possent ueritatis rationem susp. Cou 5 asseniü 8 quia Eng qui AC quod ; — tamquam fractoloquebantur susp.Cou — quedam aliqua Fab; for. quodam — 9 sunt om. Cy — 10 fort. de (Mar)eotae loco, eo uel et loficta Balfacta W — l6calicem W — macaris W — anathasiiW — 17ii Bal 31 exprpxauev Theod — ali xai om. Theod — 24 Ügvldr0érta s m2 Mau et episcopi séribentes ex Aegypto ad lulium consacerdotem nostrum abunde adseuerarunt mec suspicionem huiusmodi ibidem fuisse. dicunt autem acta etiam se habere aduersus ipsum. quae habent ' autem, absente parte altera constat fuisse confecta. simul tamen in) ipsis actis gentiles et (cathecumeni interrogati sunt, ex quibus) cathecumenus interrogatus dicebat intus se fuisse, quando superuentum fecit Macharius, et alius interrogatus dicebat famosissimum illum Scyrum infirmantem in cella iacuisse, ut ex hoc appareat ex toto mysterium non fuisse celebratum, eo quod i1» catecumeni intus fuerint, (Sceyrus autem non intus fuerit), eliam Alhanas. apol. c. Arían. 37 ) ecclesia (ez ecla procella?) 4, Cy — 10Seyrus— iv tol; Naeuriuant Tosrots £Óvocol xal. xarnyosyeror je 1:7 riw] add. &Àcw Theod Cass — 96 tert. xai om. Theod (praeter B) 3 sed male habens iacuerit. nam et ipse totius malitiae Scyrus commentator exussisse Athanasium quendam de diuinis scripturis librum dicebat. ad hoc conuietus confiteri coepit infirmatum se fuisse, quando Macharius praesens fuit, ut etiam ex hoc falsum 4 testem illum esse appareret. denique falsitatis praemium eidem ; Scyro honorem episcopatus dederunt, homini, qui neque presbiter quidem fuit. uenientes enim duo presbiteri nunc ad concilium, qui eo temporis cum Melitio fuerant, postmodum ab Alexandro episcopo Alexandriae beatae memoriae uiro suscepti sunt, nune cum Athanasio agunt, testati sunt nusquam omnino istum Meliti fuisse 1, presbiterum neque omnino habuisse eundem Melitium in eodem éueAeyyDriz wevodurvoz cont, Parmentier et reicit ad. Athan, ap. c. Arian. 28: loco apud Mareotem ecclesiam nec ministrum. quem tamen nunc uelut episcopum illum secum adduxerunt, qui ante nec présbiter fuit, ut nomine episcopatus uideantur falsitatem suam tegere apud audientes. → Tametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam alterius malae artis inuenire possint, probauimus secundum ueritatem et rationem ea, quae ab illis conmissa sunt, inquiri oportuisse et inuenimus eos etiam de his fuisse mendaces et nihil aliud quam inpugnationem aduersus consacerdotes nostros exercuisse. quem enim dicebant ab Athanasio interfectum fuisse nomine Arsenium, habetur in numero uiuorum; unde ex hoc etiam cetera, quae ab ipsis iactabantur, patuit esse plena mendacii et falsitatis. quia autem de calice fracto quaedam loquebantur a Machario presbitero Athanasi, testificati sunt, qui praesentes fuerunt ex Alexandria de eodem loco, eo quod nihil tale esset factum. sed et episcopi scribentes ex Aegypto ad Iulium consacerdotem nostrum abunde adseuerarunt nec suspicionem huiusmodi ibidem fuisse. dicunt autem acta etiam se habere aduersus ipsum. quae habent autem, absente parte altera constat fuisse confecta. simul tamen in ipsis actis gentiles et (cathecumeni interrogati sunt, ex quibus) cathecumenus interrogatus dicebat intus se fuisse, quando superuentum fecit Macharius, et alius interrogatus dicebat famosissimum illum Scyrum infirmantem in cella iacuisse, ut ex hoc appareat ex toto mysterium non fuisse celebratum, eo quod catecumeni intus fuerint, (Scyrus autem non intus fuerit), sed male habens iacuerit. nam et ipse totius malitiae Scyrus commentator exussisse Athanasium quendam de diuinis scripturis librum dicebat. ad hoc conuictus confiteri coepit infirmatum se fuisse, quando Macharius praesens fuit, ut etiam ex hoc falsum testem illum esse appareret. denique falsitatis praemium eidem Scyro honorem episcopatus dederunt, homini, qui neque presbiter quidem fuit. uenientes enim duo presbiteri nunc ad concilium, qui eo temporis cum Melitio fuerant, postmodum ab Alexandro episcopo Alexandriae beatae memoriae uiro suscepti sunt, nunc cum Athanasio agunt, testati sunt nusquam omnino istum Meliti fuisse presbiterum neque omnino habuisse eundem Melitium in eodem loco apud Mareotem ecclesiam nec ministrum. quem tamen nunc uelut episcopum illum secum adduxerunt, qui ante nec presbiter fuit, ut nomine episcopatus uideantur falsitatem suam tegere apud audientes..

Topics: Church office, Eucharist

Cite (SBL): Hilary, Frag. hist. 2.2.1.5 (CSEL 65:113–117; trans. Sophia Scriptura, https://sophiascriptura.com/p/hilary-fragmenta-historica/2-2-1-5). (abbreviation not yet checked)

BibTeX · RIS · CSL-JSON (whole work; this passage's key: sophiascriptura-hilary-fragmenta-historica-2-2-1-5) · Report an error

Translation: Translated by Claude from the PL 10 text; re-read against the Latin (no public-domain English exists).

2.2.1.7CSEL 65:118–121

Merito ergo acciti frequenter non ausi sunt uenire, merito fugierunt conscientiae suae inpulsu praecipitati. fuga enim falsitates suas confirmauerunt et credi ea fecerunt, quae prae… heresim Arrii non solum susceperunt, sed etiam in maiorem prouexerunt gradum, diacones quidem in presbyterium, de presbyteris autem in episcopatum propter nihil aliud, nisi ut impiam doctrinam dilatare ac disseminare possent et piam corrumperent fidem. sunt autem istorum post Eusebios duos auctores etiam Theodorus ab Heraclia, Narcissus a Neroniade de Cilicia, Stephanus ex Antiocia, Georgius (ex) Laudocia — licet timens non adfuerit de Oriente —, Acacius ex Caesarea Palestinae, Menofantus ex Epheso Asiae, Ursacius a Singiduno Maesiae, Ualens ex Myrsa Pannoniae. etenim praedicti etiam, qui ab Oriente secum uenerunt, non permiserunt sanctum concilium intrare neque omnino in ecclesiam dei sanctam accedere. uenientes etenim Serdicam per singula loca synodos faciebant inter se et pactiones cum interminationibus, ut omnino uenientes Serdicam ad iudicium non accederent neque in unum cum sancta synodo conuenirent. et ad id solum uenerunt (in) coetum, (ut manifestarent) praesentiam suam, atque statim fugerunt. haec enim scire potuimus a consacerdotibus nostris, Ario scilicet ex Palestina (ac) Stefano de Arabia, qui cum ipsis uenerunt quidem, sed et ab eorum perfidia recesserunt. hi enim uenientes in sanctam synodum uiolentiam quidem, quam passi fuerant, conquerebantur, nihil autem ab ipsis recte agi adserebant adserentes etiam hoc, quod essent ibi plurimi rectae fidei, qui prohibebantur ab ipsis uenire propositis ad nos interminationibus. hac igitur causa in uno loco omnes manere sategerunt et nec parum temporis habere eos liberam facultatem permiserunt.

Rightly, then, when often summoned they did not dare to come; rightly they fled, driven headlong by the prompting of their conscience. For by their flight they confirmed their falsehoods and made believed what … [they] not only received [those of] the heresy of Arius but even advanced them to higher rank, deacons to the presbyterate and presbyters to the episcopate, for no other reason than to be able to spread and disseminate their impious doctrine and corrupt the pious faith. The leaders of these, after the two Eusebiuses, are Theodore of Heraclea, Narcissus of Neronias in Cilicia, Stephen of Antioch, George of Laodicea (although, being afraid, he was not present from the East), Acacius of Caesarea in Palestine, Menophantus of Ephesus in Asia, Ursacius of Singidunum in Moesia, and Valens of Mursa in Pannonia. For the aforesaid, who came with them from the East, did not allow them to enter the holy council or to approach the holy church of God at all. For on their way to Serdica they held synods among themselves in each place and made agreements with threats, that when they came to Serdica they would not come to the trial at all nor meet together with the holy synod. And they came to the assembly only (to show) their presence, and at once fled. This we were able to learn from our fellow ministers, namely Arius of Palestine (and) Stephen of Arabia, who came with them but withdrew from their faithlessness. For these, coming to the holy synod, complained of the violence they had suffered, and stated that nothing was being done rightly by them, stating also that there were very many there of right faith who were prevented by them from coming, by threats set before them against us. For this reason they took care that all should stay in one place, and did not allow them to have free opportunity even for a little time.

Textual problem in this passage: see the notes.

Notes and citation

Summary: The Eastern bishops fled Serdica out of guilty conscience; they promoted Arians in the church, kept their own party from joining the council by threats, as two defectors, Arius of Palestine and Stephen of Arabia, reported.

  • Several lines are lost in the scan after “quae prae…”; the gap is marked “…” and the bracketed words are supplied. Feder prints “[neque]”, which he deletes; omitted. The two Eusebiuses are Eusebius of Nicomedia and Eusebius of Caesarea. Feder’s parallel Latin column is removed.

Notes on the original text

  • Digital text corrected (unproofed re-OCR: removed the parallel Latin version, Greek of the facing column and apparatus interleaved with the text; lines lost after “quae prae” marked …; OCR slips fixed (Mento, praedieti, umum, tmanere); the editor’s bracketed [neque] omitted): Mento ergo acciti frequenter non ausi sunt uenire, merito fugierunt conscientiae suae inpulsu praecipitati. fuga enim falsitates suas confirmauerunt et credi ea fecerunt, quae prae9 sed add. Fed sed regnum eius suppl. Cou Hardouin — 3 asclepas Cm2 — quoepi7. Elxórox oiv, dyazrrol ddeAgol, xaXoy, Adsag oy vri , 21 dreAeórgrov] dxaránavoror Theod — ngoarjveyxev Theod (nporyeyxev N) heresim Arrii non solum susceperunt, sed etiam in maiorem prouexerunt gradum, diacones quidem in presbyterium, de presbyteris autem in episcopatum propter nihil aliud, nisi ut impiam doctrinam s dilatare ac disseminare possent et piam corrumperent fidem. sunt s autem istorum post Eusebios duos auctores etiam Theodorus ab Heraclia, Narcissus a Neroniade de Cilicia, Stephanus ex Antiocia, Georgius (ex) Laudocia — licet timens non adfuerit de Oriente —, Acacius ex Caesarea Palestinae, Menofantus ex Epheso Asiae, 19 Ursacius a Singiduno Maesiae, Ualens ex Myrsa Pannoniae. etenim Ngorgius A. exadd.Cou — Laodicia 9palestina4 etEpheso A. 10MunaCy qui itaque super his omnibus etiam depositos et eiectos ab ecclesia Arrianos non solum susceperunt, sed etiam ad maiorem gradum perduxerunt, diaconum quidem in presbyteratum, ex presbyteratu uero in episcopum ob nullam aliam causam, nisi ut impietatem spargant ef latitent, piam uero fidem cor- praedieti etiam, qui ab Oriente secum uenerunt, non permiserunt sanctum concilium intrare neque omnino in ecclesiam dei sanctam accedere. uenientes etenim Serdicam per singula loca synodos faciebant inter se et pactiones cum interminationibus, ut omnino uenientes Serdicam ad iudicium non accederent neque in umum cum sancta synodo conuenirent. et ad id solum uenerunt (in) coetum, (ut manifestarent) praesentiam suam, atque statim fugerunt. haec enim zoo0noar B) Theod — 18 oegóoe)v p — a00;]xa0' p — 19 oegóoev p. — und scire potuimus a consacerdotibus nostris, Ario scilicet ex Palestina (ac) Stefano de Arabia, qui cum ipsis uenerunt quidem, sed et ab eorum perfidia recesserunt. hi enim uenientes in sanctam synodum uiolentiam quidem, quam passi fuerant, conquerebantur, nihil autem ab s ipsis recte agi adserebant adserentes etiam hoc, quod essent ibi plurimi rectae fidei, qui prohibebantur ab ipsis uenire propositis ad nos interminationibus. hac igitur causa in uno loco omnes tmanere sategerunt et nec parum temporis [neque] habere eos liberam facultatem permiserunt. → Merito ergo acciti frequenter non ausi sunt uenire, merito fugierunt conscientiae suae inpulsu praecipitati. fuga enim falsitates suas confirmauerunt et credi ea fecerunt, quae prae… heresim Arrii non solum susceperunt, sed etiam in maiorem prouexerunt gradum, diacones quidem in presbyterium, de presbyteris autem in episcopatum propter nihil aliud, nisi ut impiam doctrinam dilatare ac disseminare possent et piam corrumperent fidem. sunt autem istorum post Eusebios duos auctores etiam Theodorus ab Heraclia, Narcissus a Neroniade de Cilicia, Stephanus ex Antiocia, Georgius (ex) Laudocia — licet timens non adfuerit de Oriente —, Acacius ex Caesarea Palestinae, Menofantus ex Epheso Asiae, Ursacius a Singiduno Maesiae, Ualens ex Myrsa Pannoniae. etenim praedicti etiam, qui ab Oriente secum uenerunt, non permiserunt sanctum concilium intrare neque omnino in ecclesiam dei sanctam accedere. uenientes etenim Serdicam per singula loca synodos faciebant inter se et pactiones cum interminationibus, ut omnino uenientes Serdicam ad iudicium non accederent neque in unum cum sancta synodo conuenirent. et ad id solum uenerunt (in) coetum, (ut manifestarent) praesentiam suam, atque statim fugerunt. haec enim scire potuimus a consacerdotibus nostris, Ario scilicet ex Palestina (ac) Stefano de Arabia, qui cum ipsis uenerunt quidem, sed et ab eorum perfidia recesserunt. hi enim uenientes in sanctam synodum uiolentiam quidem, quam passi fuerant, conquerebantur, nihil autem ab ipsis recte agi adserebant adserentes etiam hoc, quod essent ibi plurimi rectae fidei, qui prohibebantur ab ipsis uenire propositis ad nos interminationibus. hac igitur causa in uno loco omnes manere sategerunt et nec parum temporis habere eos liberam facultatem permiserunt..

Topics: Church office, Heresy

Cite (SBL): Hilary, Frag. hist. 2.2.1.7 (CSEL 65:118–121; trans. Sophia Scriptura, https://sophiascriptura.com/p/hilary-fragmenta-historica/2-2-1-7). (abbreviation not yet checked)

BibTeX · RIS · CSL-JSON (whole work; this passage's key: sophiascriptura-hilary-fragmenta-historica-2-2-1-7) · Report an error

Translation: Translated by Claude from the PL 10 text; re-read against the Latin (no public-domain English exists).